Fotopagina van de Recordpoging georganiseerd door 
muziekvereniging "Opwaarts" te Uithuizen d.d. 22-juni 2002

Eindelijk was het zover, 
22 juni was aangebroken.   
Hier hadden we al die 
weken naar toe gewerkt. 
Met bijles en extra repetitie
avonden o.l.v. Gijsbert konden 
we de stukken aardig spelen.
We zouden die dag om 06.00
vertrekken,  dit viel voor één
bepaald persoon niet mee.

Na een paar kopjes koffie was iedereen klaar om te gaan. De thermoskannen koffie stonden 
klaar, de instrumenten ingepakt.  We gingen vol goede moed op weg. Zo' n beetje met het 
gevoel van "we gaan op schoolreis".

 van links van rechts:

Arja, Anja, Gijs, Bart, 
Henk, Dinie, Cees, die
al helemaal bij de
inventaris hoort, en Peter                                          

De weergoden schenen zich niks aan te trekken van acht lui die zo nodig naar Groningen 
moesten, want het regende aan één stuk door. Hoe dichter bij de plaats van bestemming, 
des te droger het werd.

In Uithuizen werd al      gauw duidelijk waar we heen moesten.

Na het inschrijven van alle deelnemers stond er een repetitie in de sporthal op het programma.

Rond 10 uur kwam de voorzitter   van de organiserende vereniging "Opwaarts" ons allen welkom heten en hij introduceerde de dirigent: Charles van Zanten. Een welbekend persoon in de wereld van de Malletbands. Hij had ook de eerste poging in Bunschoten muzikaal geleid. (Het oude record stond op 367 muzikanten).

Het muzikale geweld dat dan losbarst is niet op papier te beschrijven... om toch maar 
één woord te gebruiken:
                                                    FABELTASTISCH.
Deelnemers van andere verenigingen die 3 jaar geleden ook al eens aan de recordpoging 
hadden meegedaan, droegen allemaal oordoppen. maar binnen 5 minuten wisten we waarvoor.
Want ook als 400 mensen (jongens, meisjes, mannen, vrouwen, oud en jong) zacht spelen, 
is het nog een kabaal. Daarbij werden de decibels flink opgeschroefd door ieders 
enthousiasme.

Dinie en Henk in actie op de trom            Op de grote trom in zwart shirt: Cees. 
(allebei in zwart shirt).                                     Daarnaast op grote trom: Peter.  En op de
                                                voorgrond op de Timptom in grijs shirt: Bart.
   
           

                   Uiterste concentratie:  Op de tweede rij in het wit: Arja, daarnaast Gijs,
                   en daarnaast Anja.  Het gevoel van "huizenhoog kippenvel" is niet te
                   begrijpen als je er niet bij bent geweest.

's Middags was het dan zover:  De Record-poging. We moesten naar buiten om op te stellen. 
De opstelling was als volgt:
Vooraan zo' n 100 twirls met daar direct achter de Tamboer-maïtres. Daarachter kwamen 
een paar rijen snare drums, daarna het zware slagwerk, volgende rijen de bij-instrumenten, 
in het midden de xylofoons, de marimba' s en de bells, daarachter weer snare drums en nog 
meer zwaar slagwerk.
Deze ongewone opstelling werkte wonderlijk goed
De route was ongeveer 5 km lang. De eerste 2 kilometers hadden we nodig om te wennen. 
Het synchroon spelen bleek erg lastig te zijn. Dat kwam door de lengte van de mega-malletband 
(zeker 500m.)
Voordat we de recordpoging begonnen, werd de band wat ingekort, De rijen werden verbreed 
van 6 naar 7 personen.
Nou moet je je voorstellen dat we al met 6 tegen elkaar liepen te botsen, maar ja, voor het goede 
doel doen we alles.
Alles liep goed en alles klonk goed en zo kwamen we over de eindstreep, we wisten toen nog 
niet uit hoeveel mensen de band bestond, dat zouden we 's avonds pas horen tijdens het koud 
buffet.

                  
                                                     Zoekplaatje!!!

Na de streetparade stond er nog een concert op het programma bij het plaatselijke bejaardenhuis, 
dit werd ook een gigantische happening

Als afsluiting van de dag kregen we een koud buffet aangeboden. Allemaal geregeld door de 
Muziekvereniging "Opwaarts". Tijdens het buffet kregen we te horen dat de poging geslaagd 
was..... 411 muzikanten officieel geregistreerd.
Een ruime verbetering van het vorige. Dit had nog meer kunnen zijn, want er hadden welgeteld 
442 muzikanten meegelopen. Helaas 31 daarvan hadden zich niet officieel geregistreerd en 
konden dus ook niet worden meegeteld voor de poging.  Na het koud buffet kwam er een einde 
aan een super leuke dag.

Als we volgende week bericht krijgen dat er weer zoiets georganiseerd wordt, dan staan we 
weer om 4.45 uur op, dan gaan we weer 3 uur in de auto zitten. Geen probleem, want al deze 
ongemakken vallen in het niets bij een muziekdag als deze.