Afgelopen zaterdag 8 maart verzorgde muziekvereniging Opwaarts haar jaarlijkse uitvoering. Dit vond plaats in Hotel ’t Gemeentehuis in Uithuizen en mocht zich verheugen in een redelijke publieke belangstelling. De zaal was niet uitverkocht. Het programma dat Opwaarts bood had dat echter zeker verdiend. Alle onderdelen van de Uithuizer muziekvereniging inclusief de leerlingen hiervan werkten aan het programma mee dat het predikaat leuk en luchtig verdiende.

Na het Grönnings Laid, waarmee Opwaarts haar uitvoeringen altijd begint beet de malletband het spits af. Ze openden onder leiding van Richard Gerringa hun aandeel in het programma met La Fiësta, het nummer waarmee ze eind vorig jaar de eerste plaats behaalden op het SDM Festival in Siddeburen, en het nummer Chango, een mix van een cha-cha-cha en een tango. Leuk om te zien en prettig om naar te luisteren was Stokkenmars alleen gespeeld op het ongestemde slagwerkwerk, scherpe trommels en base drums. De malletband sloot haar eerste deel aan het programma af met The Blues Train waarin de muzikanten het publiek in een lekkere blues meenamen op hun treinreis. Ook de leerlingen van de malletband traden met een aantal optredens voor het voetlicht. Thomas Eek vermaakte het publiek met een solo op drumset, Jorien Wieringa speelde samen met instructeur Gerringa een duet op kleine trom en een trio bestaande uit Ingemar Boersma, Nathalie van der Wal en Gerry Bulthuis vulden de zaal met de warme klanken van twee marimba’s en een xylofoon. Hierna nam het fanfareorkest van Opwaarts bezit van het podium. Zij openden onder leiding van dirigent Ed Klein Hulse hun programma met de mars North Dakota om te vervolgen met Dakota. Met dit nummer nam het orkest samen met het orkest van Boréas vorig jaar met succes deel aan het concertconcours in Veendam. Solo-bugelist Doeke Dobma liet in een potpourri van liedjes van Ede Staal horen dat hij naast zijn kwaliteiten als muzikant ook over de nodige zangtalenten beschikt. Hij zong, begeleid door het orkest Het is nog nooit zo donker west, Genoat en misschien wel één van de meest gedraaide nummers van de Groninger troubadour, Mien Toentje. Het orkest eindigde dit deel van haar programma met het bekende nummer uit de film Sister Act, I Will Follow Him waarin Monique Postma een mooie trompetsolo voor haar rekening nam. Ook de leerlingen van het orkest leverden hun bijdrage aan het programma. Hier en daar met enige ondersteuning van twee ervaren orkestleden speelden Judith Jansen op trompet en Tom Boer op bugel vol verve enkele stukjes, en oogstten met het onder leiding van Giena Postma en Willy Terpstra ingestudeerde programma veel succes. Het programma werd van begin tot eind afgewisseld met optredens van de majorettes en de leerling majorettes die in verschillende samenstellingen, de onder leiding van instructrice Klarinda van der Kam ingestudeerde shows voor het voetlicht brachten. Door gebruik te maken van twee podia zorgde dit voor veel afwisseling terwijl de vaart in het programma bleef. De leerling majorettes brachten een show op een medley van K3 en de majorettes traden op, op de vrolijke klanken van Boya Boya Bay van de groep Djumbo. De laatste bijdrage van de majorettes was op het nummer Welcome van Phil Collins. De tweede bijdrage van het fanfareorkest werd geopend met de op door oorspronkelijk in de vroege middeleeuwen door Oost Europa rondtrekkende joodse troubadours gespeelde muziek dat Klezmer werd genoemd. Met A Klezmer Karnival zorgden de muzikanten voor een vrolijke, feestelijke sfeer. Henk ten Boer nam hierin de solo op bariton voor zijn rekening. Verschillende solisten kregen ook de gelegenheid zich te laten horen. Monique Postma speelde de mooi trompetsolo in de van de musical Evita bekende composie van Andrew Lloyd Webber, Don ’t Cry For Me Argentina. In Saxofoon Jubilee stond de saxofoonsectie van Opwaarts centraal. Elly Knipper op sopraan sax, Antje Knoester op alt sax, André Maengkom en Karel Knoester op tenor sax namen in dit swingende nummer de solopartij voor hun rekening. Het programma van het orkest bereikte een swingend einde met Rimbalzello waarin de solo’s werden gespeeld door Tonny Postma op trombone, Karel Knoester op gitaar en Monique Postma op trompet. Voor de afsluiting van het gevarieerde, luchtige programma van de uitvoering tekende de malletband. Getooid met bouwhelm presenteerde de malletband zich verrassend om het publiek vervolgens te laten genieten op het op oliedrums gespeelde nummer Barrels Beat. Ze zorgden hiermee voor een mooi showy element. Terug in de originele malletbandbezetting vervolgde de malletband haar programma met het zomers klinkende Blue Bayou . Soliste Harma Valkema speelde op dwarsfluit de melodie en werd hierbij begeleid door de slagwerkers van Opwaarts. Hierna brachten ze, ondersteund door een show van drie als roze panter uitgedoste majorettes, The Pink Panther ten gehore. Als laatste bijdrage aan het programma van de uitvoering speelde de malletband The Eve of the War. Het mooie, gevarieerde en luchtige programma, dat op een vlotte en energieke manier werd gepresenteerd door presentatrice Geeske Koopmans en werd gecompleteerd met een goede geluidsversterking en een mooie toneelbelichting werd besloten met de finale waarna orkest en malletband gezamenlijk de swingmars Street Parade speelde en waarvoor alle leden van Opwaarts plaats hadden genomen op het podium. Opwaarts kan terugzien op een geslaagde uitvoering waarvan het publiek blijkens de reacties bijzonder heeft genoten.