Muziekvereniging Opwaarts verzorgde afgelopen zaterdag 17 maart haar jaarlijkse uitvoering. Plaats van handeling was een tot de laatste stoel bezet Hotel ’t Gemeentehuis waar de Uithuizer vereniging op twee podia een gevarieerd en afwisselen programma liet zien en horen. Als thema hadden de Uithuizer muzikanten zich dit jaar laten inspireren door de Natuur. Bij de keus van de muziek en de samenstelling van de verschillende shows door de majorettes liep dit gegeven als een rode draad door het programma.

Na de opening van de avond, traditioneel met het Grunnings Laid, beet het orkest van Opwaarts onder leiding van dirigent Ed Klein Hulse het spits af. Na de mooi mars The Seven Seas van Geert Flik lieten de Uithuizer muzikanten het publiek genieten van de mooie compositie geschreven door Jan de Haan, A Sunrise Impression. Hierna volgde het wereldberoemde nummer Candle in the Wind geschreven, gespeeld en gezongen door Elton John. Het werd na de begrafenis van Prinses Diana een grote hit. Na Four Contrast for Winds van de hand van de Noorse Componist Trevor Ford was het de beurt aan de leerling muzikanten van Opwaarts die onderleiding van Elly Knipper in een vijftal korte stukjes blijk gaven van hun kunnen en het publiek van hun bijdrage lieten genieten. Het voorjaar werd door het orkest uitgebeeld met de mars The Stork is Coming, oftewel de ooievaar komt eraan, geschreven door Albert Kappert. Een werkelijk schitterend muziekstuk werd vervolgens uitgevoerd. De titel hiervan, Rainbow Warrior liet niets te raden over als het gaat om de vraag waar componist Kees Vlak de inspiratie bij het schrijven van dit nummer vandaan heeft gehaald. Op treffende wijze werd muzikaal uitgebeeld hoe Greenpeace op volle zee met haar schip The Rainbow Warrior de strijd aanbindt met de walvisjagers. Een bijzonder fraai en zeer tot de verbeelding sprekende compositie die met verve werd gespeeld. Het orkest besloot haar aandeel in het programma met Queens Park Melody -waarbij Jacob de Haan werd geïnspireerd door een drukbezocht stadspark- en Singin’ in the Rain uit de gelijknamige musical. De malletband van Opwaarts staat onder leiding van instructeur Richard Gerringa. Hij was verhinderd en werd daarom tijdens het concert vervangen door zijn voorganger Gosling Veldema. Onder leiding van Veldema opende de malletband haar aandeel in het programma met Klokkenfestijn, geschreven door de bekende componist Van Veluwen. De Engelse band Cristie werd in 1970 in één klap beroemd met Yellow River, de malletband had dit nummer in een arrangement van Kwant en Slingerland op het programma gezet daarmee verwijzend naar het thema van de avond. Na Flashpoint werd het publiek naar exotische, tropische sferen gevoerd met Carribean Cocktail. Verschillende malletband leerlingen leverden met een optreden hun bijdrage aan het programma. Zo speelden Jeffrey Bos, Jorien Wieringa en Nathalie van der Wal ieder een nummer op de kleine trom, speelden Wendy en Arinda Zuidema een duet op xylofoon en bells en was Thomas Eek te horen met een solo op het drumstel. De malletband had het accent vooral gelegd op de zomer met nummers als Sunny -een uit 1966 stammende hit oorspronkelijk geschreven door Bobby Hebb en ondermeer gecoverd door Cher, Boney-M, Frank Sinatra en Steve Wonder- en Summertime, een stemmig nummer in 1915 gecomponeerd door George Gershwin voor een musical voor Broadway. Op kleine trom namen Gerry Bulthuis en Ingemar Boersma het door Henk Mennens voor duet gecomponeerde nummer All Together voor hun rekening. In lijn van het gehele programma speelden deze solisten het nummer met verve en veel overtuiging. De malletband sloot haar aandeel in het programma af met Rockstarter van de hand van Jan Schipper en de filmhit Eye of the Tiger. Er viel voor het publiek tijdens de uitvoering van Opwaarts niet alleen veel te genieten op muzikaal gebied, ook was er, door de verschillende optredens van de majorettes van Opwaarts het nodige te zien. Gebruikmakend van de verschillende podia traden de majorettes gedurende de avond regelmatig voor het voetlicht. Onder leiding van instructrice Klarinda van der Kam hadden de majorettes, soms in korte tijd, verschillende shows ingestudeerd die in verschillende samenstellingen aan het publiek werden getoond. Zo traden de minirettes op met shows die titels droegen als Dapper en Sterk uit de film Asterix en de Vikingen en Jungle Beat op muziek van de populaire popgroep Chipz. De majorettes traden op met een show op muziek uit de film Tarzan, gezongen door Phil Collins, die de titel Strangers like me droeg en met een show die, verwijzend naar het thema, niets te raden overliet: It’s Raining Man. Behalve optredens van de minirettes en van de majorettes traden ook vanuit deze sectie van de vereniging enkele solisten en duo’s op. Judith Brugge en Iris Beemsterboer gaven als soliste ider een schiterende show ten beste en hetzelfde gold voor de duo’s die werden gevormd door Linda Dijk met Marije Bos en Kelly Kremer met Marije Bos. Voeg bij de mooie shows op moderne, eigentijdse muziek de prachtige outfits waarin de majorettes waren gekleed en de passende attributen die bij de shows werden gebruikt met een mooie toneelbelichting en alle ingrediënten waren aanwezig om de aanwezigen naast veel muziekplezier ook veel kijkplezier te bezorgen. Tot besluit van het programma betraden alle onderdelen van Opwaarts het podium om gezamenlijk af te sluiten met de door de malletband en het orkest gespeelde mars Pearl of the City, luister bijgezet door het optreden van de majorettes. Met een staande ovatie gaf het publiek uiting aan de waardering voor het programma dat Opwaarts op de planken had gebracht. Hetb programma werd op een vlotte onderhoudende manier gepresenteerd door lady-speaker Geeske Koopmans. De conclusie na deze avond is dat Opwaarts er met het thema Natuur ook nu –haast natuurlijk- weer in is geslaagd voor een mooie, boeiende avond te zorgen.